کشور ایران بزرگترین تولید کننده زعفران می باشد و شرایط مساعد اقلیمی و آب و هوایی برای نمو و کاشت زعفران ،داشت زعفران و برداشت زعفران در دشتها و دامنه های معتدل و آفتابگیر کشور فراهم است که : سرمای زمستانی بسیار سخت نداشته و تابستانی گرم و آفتابی و نسبتا خشک، بهار و پاییزی ملایم دارند و در فاصله عرضهای جغرافیایی ۳۲ تا ۳۶ درجه شمالی کشور ایران  و در ارتقاع بیش از ۱۰۰۰ متری از سطح دریا واقع هستند. از ویژگیهای گیاه زعفران این است که نیازی به آبهای گران زمستانی ندارد، بنابراین در برخی نقاط همانند استان خراسان جنوبی کاشت زعفران ارزشمند و مقرون به صرفه  است.

آماده سازی زمین:

کاشت زعفران توسط پیاز آن در سال اول انجام می گیرد و تا مدت ۷ الی ۱۰ سال متوالی محصول می دهد.

خاک مناسب برای کاشت زعفران دارای بافتی سبک از جنس شنی- رسی می باشد. کشت زعفران باید در زمینهای حاصلخیز و بدون درخت و دور از بادهای سخت و سرد انجام شود.

ابتدا باید به منظور نابود کردن علف های هرز و زیر رو شدن خاک، در فرصتهای مناسب در پاییز و زمستان مزرعه را شخمی عمیق (۲۵ تا۳۰ سانتیمتر) زد. در فاصله ۱۰ تا ۲۰ روز پس از این شخم عمیق باید در هر هکتار ۱۵ تا ۲۰ تن کود پوسیده دامی و همین مقدار خاکروبه به همراه خاکستر به زمین داد و مجددا شخم عمیق زد. پس از هموار نمودن زمین، تا شهریور ماه که زمان کشت پیاز زعفران است عملیات دیگری لازم نیست.

انتخاب پیاز زعفران:

پیازهای ۲ تا ۳ ساله سالم، درشت و بدون زخم که جوانه های روی آن بدون آسیب باشند، مناسب کاشت هستند. (حجم مناسب پیاز زعفران تقریبا بین حجم گردو و فندق است)

کشت پیاز زعفران:

زمان کاشت پیاز زعفران بسته به منطقه مورد نظر از اوائل مرداد تا پایان شهریور می باشد. در هر هکتار بین ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلوگرم پیاز لازم است و قبل از کاشت لایه قهوه ای رنگ دور پیاز زعفران به دقت جدا می شود و فقط آخرین لایه نازک پیاز روی آن باقی می ماند.

پس از کرت بندی زمین ـمعمولا در طول ۳۰ و عرض ۱۰ متر) در روی کرتها شیارهایی به عمق ۱۵ تا ۲۵ سانتیمتر به وسیله گاوآهن ایجاد کرده و پیازهای زعفران را به فاصله ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر درون شیارهای ردیفی به تعداد ۱ تا ۳ عدد می کارند. کاشت پیاز زعفران تا پایان شهریور بطول می انجامد و اولین آبیاری پس از کاشت زعفران در فاصله اول تا پایان مهرماه انجام می شود.

داشت زعفران:

اگر اولین آبیاری به موقع انجام نشود و بجای مهرماه در مرداد یا شهریور انجام شود به جای ظاهر شدن گل زعفران ابتدا برگ ظاهر می شود. عملیات سله شکنی و شخم سطحی نیز بعد از ۳ روز از آبیاری اولیه انجام می شود.

پس از برداشت زعفران کم سال اول، برگها ظاهر می شوند و در فاصله برداشت گل اول و تا قبل از زرد شدن برگها، گیاه زعفران نیاز به آبیاری داشته و هر ۱۰ تا ۱۵ روز باید آبیاری صورت گیرد. (از آبان تا اسفند و تا اردیبهشت سال بعد- به جز در روزهای برفی و یخبندان)

از سال دوم به بعد هر سال در مهرماه کوددهی انجام می گیرد (۱۵ تن در هر هکتار کود پوسیده دامی و ۱۵۰کیلوگرم کود ۱۰-۱۵-۱۵) همچنین پس از کوددهی آبیاری اول و سله شکنی در مزرعه انجام می گیرد.

برداشت زعفران:

زمان برداشت زعفران از اواخر مهر تا اوایل آذر به نسبت مکان و اقلیم متفاوت است. هنگام برداشت زعفران ، صبح زود و قبل از طلوع آفتاب می باشد تا آفتاب سبب پژمردگی گل و کاهش خواص زعفران نگردد.

در پایان گلها به دقت جمع می شوند و کلاله ها با مهارت خاصی جدا می شوند و بسته به نوع زعفران مورد نظر دسته بندی می گردند. پس از این مرحله عملیات خشک کردن صورت می گیرد.

میزان برداشت زعفران بسته به نحوه کشاورزی می تواند از ۵ تا ۲۵ کیلوگرم در هکتار باشد.